[ آيات 78 - 71 ] ( تفسير لفظى ) 71 - وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ يُطِيعُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . مردان و زنان با ايمان ياران يكدگرند ، كارهاى پسنديده را امر و كارهاى ناپسند را نهى مىكنند و نماز را به پا مىدارند و زكات مال خود را مىدهند و خدا و رسولش را فرمان‌بردارند ، و ايشانند كه به زودى مورد رحمت خداوندند و او است كه توانا و راست دانا است . 72 - وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ . خداوند به مرد و زن مؤمن بهشت‌هائى وعده داده كه نهرها از زير درختان آن در بهشتهاى پاينده و جاودان روان است ، و خشنودى خداوند از آنها از همه بزرگ‌تر است و اين رستگارى و پيروزى بزرگوارى است . 73 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ . اى پيغامبر ، بكوش با كافران به شمشير و با منافقان به زبان درشت باش و ( بدانكه ) جاى آنها دوزخ است كه بد جايگاهى است . 74 - يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ . به خداوند سوگند ياد مىكنند كه آن كلمهء كفر را نگفتند ! درحالىكه كلمهء كفر را گفته بودند و پس از مسلمان شدن كافر گشتند ، و آهنگ چيزى كردند كه به آن نرسيدند و كين و انتقام نخواستند مگر آنكه خدا و رسولش از فضل خويش آنان را بىنياز ساخته بود ، پس اگر توبه كنند به سود آنان خواهد بود و اگر از توبه و پشيمانى برگردند و سر باززنند ، خداوند آنها را در هر دوجهان عذابى دردناك خواهد داد ، و آنان در زمين يار و ياورى نخواهند داشت . 75 - وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ . از جمله آنها كسانى هستند كه با خدا پيمان بسته‌اند ( و گويند ) كه اگر فضل خداوند نصيبمان شود ما به همه حال صدقه دهيم و در آن حال و كار از نيكان باشيم ! 76 - فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ . پس چون خداوند از فضل خويش به آنها رسانيد ، از پيمان و عهد برگشتند و روگردان شدند . 77 - فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ . در پى عهد شكستن آنها ، خداوند نفاقى در دلهاى آنان پديد آورد تا روز رسيدگى به خلافها ، و به سبب دروغى كه مىگفتند . 78 - أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ . آيا ندانستند كه خداوند راز و نجواى ايشان را مىداند ؟ و اوست داناى همه پنهانيها .